De hartaandoening die het meest voorkomt bij de kat is de hypertrofische cardiomyopathie. Als je kat hier last van heeft, dan wordt zijn hartspierwand steeds dikker en gaat zijn hart naarmate de ziekte vordert steeds sneller slaan. Uiteindelijk zal de hartspierwand zo dik zijn, en zal zijn hart zo ontzettend hard moeten kloppen om het bloed nog rondgepompt te krijgen, dat het simpelweg niet langer vol te houden is voor de kat.
Er zijn bepaalde kattenrassen waarbij hartfalen vaker voorkomt dan bij andere rassen. Onder andere de Maine Coon, de American Shorthair, en de Ragdoll hebben hier vaak last van. Het ligt in hun genen vast dat ze er een hoog risico op hebben, maar behalve bij een kat van eenn van deze drie rassen, komt deze ziekte ook voor bij de Europese Korthaar en andere rassen.
Je kat hoeft niet per se op leeftijd te zijn om last te krijgen van hartfalen, want het komt ook voor bij jonge katten. Zeker als er sprake is van een erfelijke aanleg. Maar ook als een kat een afwijking heeft aan de schildklier, dan kan de hartspierwand daar ook dikker van worden.
Wat zijn de symptomen?
Als een kat last heeft van hartfalen, dan zal hij als hij zich ergens over opwindt tekenen van benauwdheid laten zien: de bek geopend houden tijdens het ademen, en de ademhaling forceren. Het bloed wordt dus duidelijk niet efficient genoeg rondgepompt, waardoor het lichaam van je kat eigenlijk een zuurstoftekort krijgt, wat uiteindelijk zelfs tot de dood kan leiden.
Toch is het lastig voor het baasje om deze symptomen te zien bij zijn kat. Want in de eerste fase van deze aandoening kan het hart de boel zelf nog veel een groot deel compenseren door sneller te slaan. Met andere woorden: als deze symptomen eenmaal op beginnen te vallen, dan is de ziekte al een flink stuk gevorderd, waardoor de kans op een goede prognose een stuk kleiner is geworden. Het kan daarom ook zeker geen kwaad om ervoor te kiezen dat je je kat met enige regelmaat preventief laat onderzoeken door de dierenarts.
Wat is de prognose?
Als je kat medicijnen heeft gekregen, dan wordt zijn hartslag weer wat rustiger en kan het hart weer wat rustiger het bloed rondpompen. Het hangt er echter wel af hoe snel de ziekte ontdekt wordt, hoe goed de prognose is. Hoe sneller je het ontdekt, hoe groter de kans is dat je kat met de medicijnen weer vrolijk verder kan leven.